The Pattern

Tok meg dei fire fyrste episodane før eg var skikkeleg hekta (eg gav det såpass lang sjans fordi eg såg potensiale, og ikkje minst fordi Joss Whedon kort tid før hadde gått ut med ein vill rant om kor genial den serien var. XD Og om Gud likar det, så...) men så var eg til gjengjeld bitt for alvor, òg. Seriens styrke er dei ekstremt intrikate sesongplottene som den dumpar små og store hint til i kvar einaste episode uavhengig av om episodeplottet er direkte relatert til sesongplottet eller ikkje, samt meget god dialog og karakterinteraksjon. Særleg er karakteren Logan herleg, og forhaldet mellom Veronica og faren hennar er òg vannvittig godt portrettert.

Serien har dog for all del sine svakheitar. Fyrst og fremst i form av enkelte dårlege episodeplott - og det er jo vanlegvis kun dei ein som kun tittar innom eit par episodar for å gi serien ein sjanse vil legge merke til, sesongplottene er veldig sterkt avhengig av at ein ser serien fast for å få utbytte av dei. Men ein anna sentral svakheit ligg paradoksalt nok i seriens store styrke - sesongmysteriene. Hintene, sporene, blindsporerene, motivene, karakterene, det blir så mykje og så komplisert at trass i veldig gode "previously"-klipp går det litt i surr for nokon og ein kvar når ein sesong byrjar rulle mot slutten.
Eit tredje svakt punkt - skjønt dette er berre gjetning frå mi side - er at den neppe er særleg egna til å sjå omatt, i motsetning til til dømes "Buffy", nettopp fordi sesongmysteriene er det sentrale, og når dei ikkje er mystiske lenger, forsvinn mykje av spenningen og interessenivået. Klart, det kan jo vere eg tek feil - til dømes kan det sikkert vere interessant å sjå omatt sesongene etter å ha funne ut korleis det gjekk, og plutseleg legge merke til alle dei smarte hintene som gjekk ein hus forbi fyrste gongen.

Men trass i desse svakheitane må eg sei eg har falle fullstendig for denne serien, så om ein gidd sette seg ned og sjå nokre episodar i strekk, så gjer det. Ein må byrje med sesong 1, dog, ettersom sesongmysteriet i sesong 1 blir spoila omtrent i kvar einaste episode av sesong 2 (ettersom den delvis bygger vidare på det) og sesongmysteriet som sagt er heile poenget.




Buffys femte sesong er ein av dei - om ikkje den - beste Buffysesongen, ja, berre ver obs på at heilt, heilt fyrste episoden i sesongen er veldig, veldig, veldig cheesy.

Hva med en buffytråd heller ?

Hehe - jeg og loki har kun en liten buffy-diskusjon her... Dette må da være interessant for alle og enhver! Hehe...

Og jeg tror deg hva angår VM Loki, jeg har ei venninne som også er glad i den serien. Omtrent som hun liker PB. Bedre enn hun liker Lost tror jeg. Men men... Det blir nok en av de seriene jeg ikke orker å fordype meg i. I hvert fall ikke med det første...

Buffy har førsteprioritet, deretter bør jeg vel oppsøke Angel, har jeg forstått deg riktig... (Gleder meg til ses 5...!)

Ceres wrote:Hehe - jeg og loki har kun en liten buffy-diskusjon her... Dette må da være interessant for alle og enhver! Hehe...

Vel... det burde vere av interesse for alle som gidd lese på ein tråd om tv-seriar. Om ein ikkje er interessert i diskusjon om tv-seriar, kvifor les ein her?

Og jeg tror deg hva angår VM Loki, jeg har ei venninne som også er glad i den serien. Omtrent som hun liker PB. Bedre enn hun liker Lost tror jeg. Men men... Det blir nok en av de seriene jeg ikke orker å fordype meg i. I hvert fall ikke med det første...

Hehehe, heilt greit, det, eg forsøkte berre forklare kvifor ein kan få eit heller middelmådig eller til og med dårleg inntrykk av serien om ein ser eit par episodar og likevel ha stor sjanse for at ein vil like den veldig godt om ein ser litt meir.

Buffy har førsteprioritet, deretter bør jeg vel oppsøke Angel, har jeg forstått deg riktig... (Gleder meg til ses 5...!)

Ettersom eg anser "Angel" som det beste eg har sett nokon gong, så ja, då har du nok forstått meg rett.

Ettersom eg anser "Angel" som det beste eg har sett nokon gong, så ja, då har du nok forstått meg rett. Laughing

Må jeg bare bryte inn her, og si hva i svarte h**? Angel? Det er jo ræva! Beklager, men det var min spontanreaksjon. Nå kan dere fortsette diskusjonen

*humre* Eg veit rett nok ikkje kor mange episodar du har sett, kva rekkefølgje du såg dei i, og kva episodar det var du såg, men det lyder i så fall som om du ikkje akkurat har satt deg ned og sett meir enn eit par episodar i strekk, og om du har gjort det så har det antakeleg skjedd seint i serien der du vil ha gått glipp av forhistoria og dermed gå glipp av 80% av poengene i plott, karakterinteraksjon, tematikk og dialog - å byrje sjå ein serie som "Angel" i fjerde eller femte sesong er som å byrje lese Wheel of Time midt i bok 8.


Klart enkelte ting, som fantasy-elementene, dei mørkere grøsser-relaterte elementene, og i ein av sesongene, mysterie- og såpeopera-elementene, dei er ikkje for alle, og vil ikkje falle alle i smak. Og for nokon er det faktum at dei har relativt lågt budsjett og tilsvarande spesialeffektar eit problem (ikkje for meg, eg ser på handlinga, ikkje på kor kule eksplosjonene og monstrene er ) , og alt mogeleg slikt kan trekkje ned, så eg har full forståelse for at mange vil vere ueinige i at det er den beste serien dei har sett. Men om ein ikkje ser universelle kvalitetar ein burde sjå etter i alle tv-seriar, som djupe, truverdige karakterar med langt-spennande utviklingsarcar som går over fleire år, meget god dialog, og plott og scenar som fungerar som glitrende tematiske subtekstar og metaforar, så vil du aldri klare overbevise meg om at du har sett nok av serien til å kunne gi ein skikkeleg bedømmelse. For ingen som har sett meir enn ei handfull episodar av den serien i strekk kan unngå å legge merke til i alle fall nokre av desse kvalitetane, og i så fall kan ein ikkje omtale det som "ræva".

Så når du gjer det ler eg. For det er berre eit teikn på at du enten er for tåpeleg til å ha sett meir enn nokre få episodar av noko før du innbiller deg å ha total innsikt i alle dets kvaliteter og mangel på slike, eller på at du er for lite intelligent og uobservant til å sjå kvalitetene i materialet - noko som i "Angels" tilfelle er seriøst vanskeleg, eg har aldri treft nokon
som har sett ein vettug mengde episodar før dei uttaler seg om serien og så ikkje kan vedgå dei kvalitetene. For all del, kjenner mange som ikkje er særleg begeistra for "Angel", men eg har aldri før møtt nokon som har sett nok av serien til å kunne uttale seg og så var for dum til å anerkjenne kvalitetene i den og dermed ha forståelse for at andre liker den...

Klart, kan jo hende du har sett mindre enn du burde for å kunne uttale deg, men det gjer jo berre deg til ein person tåpeleg nok til å uttale seg i absolutte termar om noko ein ikkje har grunnlag for å vite noko særleg om.

Sukk, Loki, du burde komme deg mer ut blant folk, du mangler fullstendig sosial innsikt.

Det er ikke nødvendig å studere alt opp og ned og i mente for å kunne utale seg om noe. Folk er forsjellige, og du er forskjellig på den måten at du er veldig intolerant.

Kjetil wrote:Sukk, Loki, du burde komme deg mer ut blant folk, du mangler fullstendig sosial innsikt.

Spørst kva du meinar med sosial innsikt, det. Eg veit kva som er gjennomsnittleg sosial opptreden, eg veit kva som er ideell sosial opptreden, og eg veit kvar grensa for kva eg anser som akseptabel sosial opptreden går. Eg veit faktisk at den grensa går mot veldig mange andres, så at eg ikkje har sosial innsikt i så måte er feil - eg veit det, eg bryr meg berre ikkje. Dersom du meinar sosial innsikt i ein vidare og meir subjektiv forstand, som i at eg mangler innsikt i korleis eg skal opptre for at du (og mange med deg) skal tykkje det er heilt ok, så er det fortsatt feil, eg veit korleis eg skal gjere det. Igjen, eg ser ingen grunn til å gjere det berre fordi eg veit korleis. Eg veit korleis eg skal åpne vindauga på hybelen og hoppe ut, òg, men det er seks etasjar ned så eg gjer det ikkje. Betyr det at eg har dårleg innsikt i korleis ein utfører vindaugehopp?

Dersom du derimot egentleg meinte at eg manglar vilje til å opptre slik din sosiale innsikt tilseier, så har du treft blink.

Det er ikke nødvendig å studere alt opp og ned og i mente for å kunne utale seg om noe.

Nei, men om ein har lyst til å ha det ein seier tatt alvorleg, så burde ein ta forbehald i uttalelsen når ein ikkje har satt seg inn i det ein snakkar om. Det er den seriøse, sakelege måten å gjere det på. Ein kan såklart gjere det på anna vis, men i så fall er det ingen som har utbytte av å delta i samtalen. Dersom poenget med ein samtale er å kunne sei akkurat det ein vil, når ein vil, utan nokon som helst form for sakeleg begrunnelse for det ein seier, så er det ikkje vits i å ha ein samtale i det heile, då kan ein sitte for seg sjølv og snakke ut i lufta. Logisk sett, om ein vil ha ein samtale med andre, må ein vere sakeleg nok til at det ein seier kan svarast på på ein måte som vil vere produktivt for enten den som svarar eller den som sa noko i utgangspunktet, eller, ideelt sett, begge to. Når ein kjem med ubegrunna, bastante påstandar utan å ta noko form for forbehald, er det ikkje noko produktivt i uttalelsen, og ein kan ikkje gi noko form for produktivt svar. Samtalen vil dermed vere "Påstand" "Einig med påstand", samtale ferdig, eller "Påstand", "Ueinig med påstand", "Påstand repetert", "Svar repetert", ad infinitum. Og ingen av dei alternativa er då ein samtale nokon her har interesse av å ha? I alle fall håpar eg ikkje det, for i så fall har eg sørgeleg overvurdert dette forumet.

Folk er forsjellige, og du er forskjellig på den måten at du er veldig intolerant.

Såklart eg er, eg er jo her for å ha produktiv utveksling av meiningar, informasjon og synspunkt. Kvifor skal eg tolerere idioti når eg kan fordømme det utan negative konsekvensar? I verste fall fører det til at folk som sympatiserer med idiotien ikkje tek kontakt med meg og det er slett ikkje noko "verste fall", det er jo direkte praktisk, det, ettersom erfaring tilseier at eg har absolutt null utbytte av å ha kontakt med slike folk i utgangspunktet... Eg er ikkje så mykje intolerant som eg er elitist. Folk får gjere kva dei vil seg i mellom, men forheld dei seg til meg forventar eg at dei hever seg til ein sakeleg standard. Å sitte og seie ubegrunna og destruktive setningar til kvarandre etter tur vaks eg frå i barnehagen.



(Stefan_hoy: Berre så du er klar over det, eg meinar ikkje med denne posten å kalle deg for idiot, dum, eller noko i den retningen, eg meinar at det bakenforliggende prinsippet som rettferdiggjer postar som din er idotisk og dumt, og det er ikkje det same som at du er det. Alle gjer dumme ting i blant, det gjer dei ikkje til dumme. Så no offense. )

Hehe, det er greit

Har ikke sett så mange Angel-episoder kanskje ikke mer enn 15 til sammen, var med helt i starten, men datt av fort. En serie som ikke greier å holde meg sittende synes jeg er "ræva" så kan du synes den ikke er det. Det gjør hverken meg eller deg "tåpelige" eller "lite intelligente. (som jeg bestemt mener du impliserte i et innlegg over.)

Synes videre det bør være rom for både lange ressonerende innlegg og korte spontane meningsutbrudd på et forum uten å skape full baluba ut av det.

stefan_hoy wrote:Hehe, det er greit

Har ikke sett så mange Angel-episoder kanskje ikke mer enn 15 til sammen, var med helt i starten, men datt av fort. En serie som ikke greier å holde meg sittende synes jeg er "ræva" så kan du synes den ikke er det.

Vel, eg trudde det uttrykket måtte tolkast til "totalt utan positive eigenskapar", dersom du berre brukar det som "ikkje noko for meg" kan du sjå bort frå posten min.

Det gjør hverken meg eller deg "tåpelige" eller "lite intelligente. (som jeg bestemt mener du impliserte i et innlegg over.)

Det gjorde eg. Men det var medan eg trudde at du med "ræva" meinte noko ganske mykje sterkare enn "ikkje noko for meg". "Desperate Housewives", til dømes, er absolutt ikkje noko for meg, eller noko som får meg til å bli sittande. Eg har likevel sett nok av det til at eg anerkjenner at serien som sådan er ganske god, har ein del gode karakterar, relativt godt utforma plott, og ei rekkje andre kvalitetar. Det kunne difor ikkje falle meg inn å omtale det som "ræva" sjølv om eg personleg ikkje likar det, og feilen eg gjorde var å anta at du ansåg det uttrykket som eit langt svakare uttrykk enn kva eg trudde var normalt.

Synes videre det bør være rom for både lange ressonerende innlegg og korte spontane meningsutbrudd på et forum uten å skape full baluba ut av det.

Spontane meiningsutbrot er greit, men problemet var at du formulerte det som ein faktisk påstand - "Det er jo ræva" - og dermed framstår det som om meininga di er at dette er eit program totalt utan kvalitetar på noko vis, noko som er ein sykt usakeleg påstand å komme med utan argumentasjon. Eit meir subjektivt "Det forstår eg ikkje, eg likte ikkje Angel i det heile tatt", eller sterkare versjonar av same, det er langt meir ok. Grunnen til at eg reagerte var at eg forstod utsagnet ditt som ein generell påstand som du presenterte som ubestrideleg sann og i ein tone som var sjokkert over at andre kunne meine noko anna, i staden for det det tydelegvis var - ein overraska ytring over at noko du ikkje likar kan vere så sterkt likt av andre. Det er ei litt diffus men veldig viktig skillelinje mellom dei to tingene, mellom personleg meining presentert som personleg meining og personleg meining presentert som objektiv sanning, og eg tolka tydelegvis deg i feil retning. Beklagar.

Tar meg ikke tid til å lese det du skriver, Loki, som i for seg beviser poenget mitt, en kan fint dømme uten å måtte ta seg tid til å skaffe alle faktaene først.

Hehe, det var nok ment subjektivt i aller høyeste grad, uten noe krav på en objektiv, sann konklusjon av serien. Jeg står på at serien er "ræva", og fra mitt subjektive ståsted fatter jeg ikke helt at noen kan synes det er noe bra.

Nå som vi har fått fram at det var ment helt subjektivt, for å spore oss litt tilbake tilbake ot igjen, synes jeg Angel var dårlig fordi den ikke passerte et par avminstekravene jeg har for å følge med på en serie.

1.Er svak for spesialeffekter i serier og filmer generellt, men dårlige spesialeffekter ødelegger for meg voldsomt mye av troverdigheten til en serie. Da kan man snakke om budsjett så mye man vil, men det gjør (etter min mening) ingen forskjell, serien forblir svekket.

2.I tilegg sliter jeg med mye av skuespillet, jeg greier rett og slett ikke å leve meg inn i en serie der jeg tenker at; det der skulle jeg jaggu meg klart å spilt bedre selv.

Dette alene er nok til at jeg betrakter en serie som ganske så skrall(eller ræva). I tilegg er det endel dialoger jeg synes virket stive og keitete, men det kan for alt jeg veit være bare meg..

stefan_hoy wrote:

Ettersom eg anser "Angel" som det beste eg har sett nokon gong, så ja, då har du nok forstått meg rett. Laughing

Må jeg bare bryte inn her, og si hva i svarte h**? Angel? Det er jo ræva! Beklager, men det var min spontanreaksjon. Nå kan dere fortsette diskusjonen

Så bra at flere syntes det!

Ayreon wrote:

stefan_hoy wrote:

Ettersom eg anser "Angel" som det beste eg har sett nokon gong, så ja, då har du nok forstått meg rett. Laughing

Må jeg bare bryte inn her, og si hva i svarte h**? Angel? Det er jo ræva! Beklager, men det var min spontanreaksjon. Nå kan dere fortsette diskusjonen

Så bra at flere syntes det!

Jeg er forresten også enig Så noen episoder sporadisk når serien gikk på kveldstid på TV2. Mange pene mennesker, mer har ikke serien å komme med.

Kjetil wrote:Tar meg ikke tid til å lese det du skriver, Loki, som i for seg beviser poenget mitt, en kan fint dømme uten å måtte ta seg tid til å skaffe alle faktaene først.

Såklart ein kan. Det er absolutt ingen logisk grunn til at nokon vil vere interesserte i å høyre om denne dommen din, men det er ingenting i vegen for at du kan gjere det. Berre ikkje forvent at eg viser interesse for den.

stefan_hoy wrote: 1.Er svak for spesialeffekter i serier og filmer generellt, men dårlige spesialeffekter ødelegger for meg voldsomt mye av troverdigheten til en serie. Da kan man snakke om budsjett så mye man vil, men det gjør (etter min mening) ingen forskjell, serien forblir svekket.

Ah, det er jo greit, eg er einig i at serien har, særleg i dei fyrste sesongane, råtne spesialeffekter, det berre plagar meg ikkje, eg ser tv for å oppleve historiar, ikkje for å sjå tøffe bilete. Men full forståelse for at det kan plage deg.

2.I tilegg sliter jeg med mye av skuespillet, jeg greier rett og slett ikke å leve meg inn i en serie der jeg tenker at; det der skulle jeg jaggu meg klart å spilt bedre selv.

Det inntrykket fattar eg ærleg talt ikkje at du kan ha. Eg har sett enorme mengder tv-seriar etter kvart, og eg skal ikkje gå så langt som å sei at skodespelarprestasjonane på "Angel" er dei beste eg har sett, men dei når jaggu høgt opp. Rett nok er det mange bikarakterer og statistar som avleverer flate replikkar, men hovudpersonane er alle spelt med særs stor dyktigheit.

Eg kan kanskje spekulere i at du sit med det inntrykket fordi mange av dei er "for" gode, og ein fort trur at skodespelaren ikkje spelar ein karakter, han eller ho berre er slik, men i episodar der same skodespelarar får anledning til å spele andre personlegheitar (noko som skjer av og til, i og med at dette er fantasy og besettelsar og kroppsbytte og slikt forekjem ein sjelden gong no og då) så ser ein tydeleg at dette ikkje er tilfellet. Ein kan til dømes sjå på Amy Acker i sesong 5, då hennar karakter blir drept og same skodespelar med minimalt med sminke og blåfarga hår spelar ein ny karakter som tok over kroppen til den gamle, og verkeleg sel at dette er ein ny, truverdig, tredimensjonal karakter, og ein ikkje tenkjer "høh, det er jo berre same gamle karakteren med blått hår, det der".

Men det blir jo berre spekulasjon. Må oppriktig sei at eg ikkje heilt ser kva som gjer at du meinar det er dårleg skodespel der, dog, men eg kan ikkje akkurat halde fram ein objektiv mal på kva som er godt og kva som er dårleg skodespel og enten vise at du tek feil eller sjå kva det er som er dårleg, så eg antek eg berre må leve i uvissa.

Dette alene er nok til at jeg betrakter en serie som ganske så skrall(eller ræva).

Jepp, om skodespelet er dårleg fell ting fort saman. Eg skjønnar berre ikkje korleis du kan meine det her, det er ein mengde skodespelarar i den serien som eg anser som blant dei beste eg har sett. Men, men, som sagt, det er jo ingenting eg kan gjere for å finne ut av korleis du meinar det er dårleg og vice versa.

I tilegg er det endel dialoger jeg synes virket stive og keitete, men det kan for alt jeg veit være bare meg..

Dialogene er litt småmerkelege, ja, men det er med vilje, serien (og andre serier av Joss Whedon) er kjent for hans litt spesielle språkbruk, ein av dei tingene han er mest rosa og anerkjent for, men klart, det vil ikkje falle alle i smak. Eg meinar dog at dei er fantastiske, men det skjønte du sikkert.