Hva leser du for tiden? II

[Deschain]

BTW, har sett litt på "Black Company", Loki. Du får oppdatere oss på hvordan du liker den siste boka etter endt lesing. Er de tidligere i serien noe som er verdt å satse på? (Jeg likte IKKE Brandon Sanderson, så om det er i samme dur... D:)

[Loki]

Kjekt å sjå deg att!

Har nettopp begynt på "The princess bride", og den virker veldig lovende. Har ikke sett filmen, så en spoilerfri leseopplevelse blir fint!

Boka er både koseleg og artig, men i mine augo litt omstendeleg og med ein del 'daudt kjøt' her og der. Filmen elskar eg imidlertid, så det er kanskje ei urettferdig samanlikning -- skjønt er forfattaren av boka som sjølv skreiv filmen, så er hans eigen feil i så fall.

Har vurdert å lese litt mer fantasy, og har sett litt på den norske "Odinsbarn". Noen som har lest denne?

Niks, men har den på lista, så gi gjerne lyd om kva du tykkjer viss du prøver den!

BTW, har sett litt på "Black Company", Loki. Du får oppdatere oss på hvordan du liker den siste boka etter endt lesing. Er de tidligere i serien noe som er verdt å satse på? (Jeg likte IKKE Brandon Sanderson, så om det er i samme dur... D:)

Vil ikkje sei det har særleg til felles med Sanderson, nei, trur ikkje det ville falle meg inn å samanlikne dei utover at begge er fantasy. Nærmaste eg har lese Black Company i innhald og stil er nok Eriksons Malazan Book of the Fallen-bøker, i sær dei av dei som fokuserar på Bridgeburners-soldatane. Verda me møter er i begge tilfelle kynisk og brutal, men ikkje på spekulativt vis (gruvsame valdsgjerningar er stort sett meir implisert enn dei er skildra, viss du forstår). Verkelegheita som blir framstilt der er sword & sorcery i forma, og endå meir for Black Company enn for Malazan, så tenk kanskje noko i retning av dersom ein av dei mange namnlause hærane ein støyter på i Conan barbaren-historiar i staden for var hovudpersonane. Vanlege leigesoldatar som berre forsøker få endane til å møtast og overleve i ei verd full av farlege magikarar, gruvsame vardyr og sovande halvgudar, og som slett ikkje alltid kan velje fritt kven dei jobbar for. Og fortalt i fyrsteperson (skjønt kven som er forteljaren varierer litt utover i serien er det i dei fyrste bøkene hærens lege som gjer jobben), så det gir det litt ekstra personlegheit.

Bok 1 er litt annleis i stilen enn resten av serien, hoppar meir i byks og kast framover i tid mellom kapittel til dømes, etter det er dei ganske like leseopplevingsmessig. Når det gjeld plott: Grovt sett er serien tre bøker som dannar éi forteljing, så ein sjølvstendig spin-off-roman, og så seks bøker til som danner nok ei lang fortejling. I den fyrste trilogien kan kvar av bøkene lesast relativt isolert (sjølv om ein så klart får meir ut av det om ein les alle tre), medan heksalogien til slutt har mindre klart definerte start- og sluttpunkt og er meir av ei einsleg lang historie. Eg har kost meg med serien (sjølv om så klart enkelte bind har vore betre enn andre), og liker altså heilt andre ting ved den enn ved Sandersons bøker -- det blir som å samanlikne Reservoir Dogs med Indiana Jones -- men eg liker jo Sanderson ganske godt òg, så usikker på om smaken min er noko å fare etter for deg uansett.

[Asphyxiate]

Selv om jeg har vært litt mer lunken til Black Company-serien enn Loki, anbefaler jeg deg å prøve deg på den! Det er absolutt ikke dårlig og tidvis veldig bra.

Fullførte En Amerikansk Forbrytelse av David Grann forrige helg. Anbefales fortsatt. Spent på filmen. Usikker på hva neste leseprosjekt kommer til å bli, men avventet litt og skal finne noe til påska tenker jeg.

[Deschain]

Takk for informativt svar! Gleder meg til å se filmen. Har generelt vært ganske glad i det meste Rob Reiner har regissert (da spesielt adapsjonen av «Misery»).

Om Black Company kan ligne på Malazan, får jeg kanskje gi det en sjanse. Leste «Gardens of the moon» og likte den godt! Har også tenkt å plukke opp Malazan igjen, men må nok isåfall lese GTM på nytt. Husker lite annet enn at den inndeholdt en liten rabagast av ei magikerdukke, samt Whiskeyjack som var den jeg likte best å lese om!

[Deschain]

Selv om jeg har vært litt mer lunken til Black Company-serien enn Loki, anbefaler jeg deg å prøve deg på den! Det er absolutt ikke dårlig og tidvis veldig bra.

Fullførte En Amerikansk Forbrytelse av David Grann forrige helg. Anbefales fortsatt. Spent på filmen. Usikker på hva neste leseprosjekt kommer til å bli, men avventet litt og skal finne noe til påska tenker jeg.

Har kikka på Grann-boka på den lokale bokhandleren. Kanskje jeg skal slå til! Takk for tips

[Loki]

Princess Bride er superkoseleg, morosam, spanande og hjartevarmande -- men ein må så klart ta høgde for at den har ekstremt daterte aspekt, særleg innan spesialeffektar (av typen 'openbart eit menneske i eit kostyme og ikkje eit stort og skummelt dyr'). Men viss ein ikkje er av typen som blir plaga av slikt, så vil eg tilrå den over ei flat fjøl. Ein av mine absolutte favorittfilmar.

Om Black Company kan ligne på Malazan, får jeg kanskje gi det en sjanse. Leste «Gardens of the moon» og likte den godt! Har også tenkt å plukke opp Malazan igjen, men må nok isåfall lese GTM på nytt. Husker lite annet enn at den inndeholdt en liten rabagast av ei magikerdukke, samt Whiskeyjack som var den jeg likte best å lese om!

Er leeeeeeeeenge sidan eg las Malazan òg, men Black Company har alltid vore nemnt som ein av hovudinspirasjonane der, så eg er ikkje åleine om å sjå likskapar. Og etter mine vage minner trur eg kanskje Whiskeyjack er den som liknar mest på Black Company-hovudpersonen, så viss du likte han i Gardens of the Moon kan det vere verdt eit forsøk, ja!

[WoTle]

Eg har akkurat begynt på Odinsbarn, første bind i Ravneringene-trilogien til Siri Pettersen. Det går litt treigt akkurat no, både fordi eg har altfor mykje anna å gjera og fordi eg fullførte Tidshjulet relativt nyleg (og framleis kjenner på saknet), men serien verkar interessant! Førebels ein del kjente troper, og eit ungdomsromanaktig preg, men eg synest Pettersen skriv godt, og det ligg an til å bli ein interessant serie.

Elles tenker eg snart å begynna på noko av Sanderson. Nokon som har ei meining om kor eg bør byrja? Eg er litt usikker på om eg vil byrja med Mistborn eller gå rett på Stormlight.

[Loki]

Eg har ikkje lese Stormlight, berre enkeltromanen Elantris og fyrste Mistborn-trilogien. Begge er å tilråde i mine augo, viss ein liker den slags. Sanderson ligg stemnings- og sjangermessig ein stad mellom meir klassisk eventyrroman (altså action og spenning i framsetet) og fantasy meir i retning av kvasirealistisk politisk drama, skjønt eg vil nok sei det i begge tilfelle har tyngdepunkta sine i fyrstnemnte sjanger. I den forstand er det kanskje litt likskapar med Wheel of Time, der ein òg, i alle fall i dei tidlege bøkene, byrjar som ganske reinspikka spenningseventyr og gradvis introduserer meir og meir element av både karakterdrama og realpolitikk. I tillegg har Sanderson òg ispedd meir stor skala episk fantasy-element (dommedagsprofetiar, gudeliknande vesen og den slags) etter kvart som historiane har fått køyre på ei stund, og det er dermed særleg tydeleg i tredje boka av Mistborn.

Flott å høyre at Pettersen skriv godt -- eg hadde vel òg inntrykk av at det var litt ungdomsromanaktig, men det treng ikkje naudsynleg vere ein negativt ting, dersom skrivinga er god.

[Loki]

Sjølv om dei er skrevne for å vere fullstendig sjølvstendige føregjekk jo serien i DC-universet, og det er dermed referansar til og ringverknadar frå andre ting som skjedde der på den tida. Eg har tilfeldigvis ein haug av dei tinga (Batman-historia War Crimes, til dømes, og den kjente event-serien "52") i hyllene som eg aldri har gjenlese sidan eg fyrst kjøpte dei for vel femten år sidan, så eg trur dette er eit så godt høve som noko til å gi meg i kast med det og setje lesehylla på vent ei stund.

Dette endte opp med å bli litt av eit prosjekt. Eg har ei hyllerad DC-teikneseriar eg framleis ikkje har registrert i databasen vår, og den overlappa tilfeldigvis nesten nøyaktig med der Gotham Central skjedde i felleskontinuiteten, så eg tok like godt å byrja gjenlese heile hyllerada for så å leggje inn seriane der ein og ein etter kvart som eg les dei ferdig. Skreiv nokre korte vurderingar av somme av dei (åtte av dei så langt), så viss nokon er interessert i Batman-seriar frå rundt 2003/2004ish: https://www.librarything.com/reviews/Lucky-Loki

[Asphyxiate]

Dette endte opp med å bli litt av eit prosjekt. Eg har ei hyllerad DC-teikneseriar eg framleis ikkje har registrert i databasen vår, og den overlappa tilfeldigvis nesten nøyaktig med der Gotham Central skjedde i felleskontinuiteten, så eg tok like godt å byrja gjenlese heile hyllerada for så å leggje inn seriane der ein og ein etter kvart som eg les dei ferdig. Skreiv nokre korte vurderingar av somme av dei (åtte av dei så langt), så viss nokon er interessert i Batman-seriar frå rundt 2003/2004ish: https://www.librarything.com/reviews/Lucky-Loki

Spennende, men du bekrefter jo egentlig det som gjør at jeg aldri har kommer skikkelig i gang med å lese DC/Marvel: Det er så innmari komplisert, med tusenvis av tie-ins og whatnot. Jeg leser noen "reading order"-greier noen ganger, men blir da bare mer motløs. Heldigvis finnes det jo samlinger og omnibuser, men det varierer jo hvor mye de faktisk samler og ofte er de selv bare deler av historien (Batmans New 52 vs. Justice League New 52 vs. Superman New 52 feks).

Jaja. Har i dag begynt på Si ingenting av Patrick Radden Keefe om et drap i Irland og konflikten i Irland på 1900tallet. Ble inspirert etter å ha lest En amerikansk forbrytelse og ville prøve meg på enda en sakprosa bok der en true crime-tilnærming brukes for å fortelle en større historisk utvikling. Ikke så interessert i true crime i utgangspunktet, men det fungerte der og denne boka har jo veldig gode anmeldelser så da tenkte jeg at, da jeg så den på det lokale biblioteket, hvorfor ikke la den være påskelektyren?

[Loki]

Spennende, men du bekrefter jo egentlig det som gjør at jeg aldri har kommer skikkelig i gang med å lese DC/Marvel: Det er så innmari komplisert, med tusenvis av tie-ins og whatnot.

Då har eg vore utydeleg. Det er absolutt tilfelle for enkelte historiar, men langt frå alle, og slett ikkje frå dei fleste av dei eg les akkurat no. Eg les dei berre omatt fordi dei tilfeldigvis er frå same plass i kontinuiteten, så eg får bittelitt ekstra ut av å lese dei med korte mellomrom -- ting som kvar Batman er hen kjenslemessig i forhold til at diverse sidekicks har døydd, at Lex Luthor er legitimt valt amerikansk president i denne perioden og at status quo dermed er litt annleis i universet enn den gjerne elles har vore, etc. Men det er som å ha lese ei bok om fyrste verdskrig før ein ser sesong 1 av Peaky Blinders, eller ei bok om prohibition i USA før ein ser sesong 2 -- alltid kjekt å ha litt ekstra kontekst, men det av det du treng vite for å forstå historia blir lagt fram for deg i historia sjølv. Det er absolutt mange superheltteikneseriar som er fulle av crossovers og komplisert kontinuitet, men det er meir "event"-bøker med tie-ins og den slags.

Viss du vil lese ting som er heilt frittståande er det uansett masse å velje mellom som fyller det kriteriet, og viss du har lyst til å lese om karakterar eg har litt kjennskap til er det berre å sei ifrå, så skal eg gladeleg gi tips til historiar som står heilt på eigne bein.

Jeg leser noen "reading order"-greier noen ganger, men blir da bare mer motløs. Heldigvis finnes det jo samlinger og omnibuser, men det varierer jo hvor mye de faktisk samler og ofte er de selv bare deler av historien (Batmans New 52 vs. Justice League New 52 vs. Superman New 52 feks).

No er det veldig lenge sidan eg las frå New 52, men eg har lese litt av alle dei tre du nemner, og så vidt eg hugsar er dei nesten 100 % sjølvstendige på alle tre. Er litt lipservice-referansar til kvarandre hist og her, men heile poenget med New 52 var å starte med så blanke ark som mogeleg for å tiltrekkje seg nye lesarar etter ei nullstilling av kontinuiteten på tvers av DC-universet, og dermed er crossovergraden ein stad mellom veldig låg og ikkje-eksisterande i veldig lang tid. (Skal imidlertid nemnast at Justice League og Superman begge gjorde ein langt meir gjennomført jobb med å starte heilt frå null av, medan New 52s Batman ofte impliserar at diverse ikoniske historiar frå tidlegare tiår fortsatt har hendt i denne kontinuiteten, slik at han framleis kan ha hatt fleire ulike Robins osv. For meg er det eit pluss, då, sidan den store mytologien rundt Batmans karriere er ein av tinga eg liker aller best ved karakteren.)

Jaja. Har i dag begynt på Si ingenting av Patrick Radden Keefe om et drap i Irland og konflikten i Irland på 1900tallet. Ble inspirert etter å ha lest En amerikansk forbrytelse og ville prøve meg på enda en sakprosa bok der en true crime-tilnærming brukes for å fortelle en større historisk utvikling. Ikke så interessert i true crime i utgangspunktet, men det fungerte der og denne boka har jo veldig gode anmeldelser så da tenkte jeg at, da jeg så den på det lokale biblioteket, hvorfor ikke la den være påskelektyren?

Er ikkje så gira på true crime eg heller, men du gjer ein god jobb med å selge inn En amerikansk forbrytelse her!

[Asphyxiate]

Haha. Har skrevet mye om En amerikansk forbytelse, ja. God bok, men ikke verdens beste. Må roe ned litt på den, merker jeg!

Takk for kommentarer om tegneseriene. The New 52 var egentlig "bare" et eksempel. Har jo en del frittstående og en del graphic novels/limited series, så det er jo greit. Kan komme tilbake med ønske om tips, har jo tross alt litt å ta av for tiden.

[Loki]

Er berre å sei ifrå når du kjem så langt. På DCU-fronten er eg med eit knippe enkeltunntak stort sett berre erfaren med Batman-seriar (har vel omtrent 1 hyllerad Vertigo, 2 hyllerader Batman og ei halv hyllerad alt-anna-DC) -- er ikkje så veldig DC-fan generelt sett, men er veldig glad i Batman. Hjå Marvel har eg imidlertid lese relativt breidt, så der kan eg sikkert finne tips til dei fleste karakterar eller undersjangrar som ikkje er superobskure. Enten fordi eg har lese det sjølv eller fordi det er 'på lista'. Og det er jo superheltting utover berre DC/Marvel eg har vore borti som kan tilrådast òg, viss det er meir sjangeren enn bestemte karakterar som er interessant.

[Loki]

Ferdig med Black Company, og skreiv ein post om det i bøkene sin eigen tråd. Så er det berre å krysse fingrane for at Cook endeleg skriv bok 12 som skal avslutte heile sagaen* før eg gløymer alle detaljane frå dei tidlegare binda.

* Bok 10 er ein fullverdig slutt i seg sjølv, altså, så viss ein les denne posten og tenkjer 'oi, eg trudde då denne serien var ferdig og fullført', så slapp av, den er det. Port of Shadows-midquelen (bok 11) som me har diskutert annanstads på forumet kom imidlertid til i ettertid, og har saman med nokre noveller etterlete seg ein del lause trådar som Cook er venta å knyte saman i ei framtidig bok 12.

No blir det eit bind Thorgal, litt meir Batman-gjenlesing, og så denne vikingromanen Tusenårsriket som eg plukka opp i daglegvarehandelen på eit innfall i fjor. Ser oppfølgjaren allereie er ute, så må vel finne ut om det er bra nok til å kjøpe bok 2 før den blir vrien å finne.

[Asphyxiate]

^Tror jeg så den Tusenårsriket-boka et sted selv, spennende å høre hvordan den er.

Pløyde gjennom Si ingenting som planlagt i påskeferien. Absolutt lesverdig og The troubles (volden i Nord-Irland på 70tallet) er pokkers så fascinerende. Det er så sykt hvor mye vanvittig og vold som skjedde med IRA, britiske soldater og alt sammen for ikke så lenge siden og i et land mange i dag tenker på som veldig moderne.